Τρίτη, 18 Ιουλίου 2017

Άλλος για το τσίρκο μας;



Κυρίες και κύριοι,καλώς ήρθατε στην Ελλάδα του 2017.
Εδώ μπορείτε να ασχοληθείτε με οποιαδήποτε παράνομη δραστηριότητα σας κάνει κέφι: εμπόριο ναρκωτικών,διακίνηση γυναικών μέχρι και να πυροβολείτε όποιον δε μιλάει καλά τα ελληνικά.
Ποινή;καμία.
Ισα-ισα που ανεβαίνετε υψηλότερα στην κοινωνική κλίμακα και θεωρείστε επιτυχημένος και σωστός παράγοντας του τόπου.
Απλά προς θεού,μην τύχει και πιάσετε κουβέντα με τίποτα αναρχικούς.Κακό χειρότερο κι απο λέπρα μπορεί να σας συμβεί.Να σας ανοίξουν τα μάτια για παράδειγμα ή ακόμα χειρότερα να αρχίσετε να αμφισβητείτε το υπέροχα δομημένο κατεστημένο μας.
Γι'αυτο λοιπόν, επιδοθείτε με άνεση στις αγαπημένες σας ασχολίες.Το δίκιο είναι -πάντα- με τον ισχυρό.
Περάστε μέσα και καλή σας διασκέδαση.



Giannis OTravoltas












Παρασκευή, 31 Μαρτίου 2017

Giannis OTravoltas: Το κράτος είναι ο μόνος τρομοκράτης


Σήμερα συνεχίζεται η δίκη παρωδία του Τάσου Θεοφίλου,ο οποίος ενω έχει απαλλαγεί απο κατηγορίες συμμετοχής σε κάποια οργάνωση,κατηγορείται για ληστεία στην Πάρο και ανθρωποκτονία.
Ολα καλά μεχρι εδώ αν δεν υπήρχε ένα πρόβλημα.Σύμφωνα με πολλούς μάρτυρες ο Τάσος Θεοφίλου τη στιγμή της ληστείας βρισκόταν στην Αθήνα πίνοντας μπύρες και βάφοντας.
Επίσης τα μόνα "πειστήρια" για την ενοχή του είναι ένα καπέλο το οποίο δε βρέθηκε ποτέ στο σημείο της ληστείας αλλα εμφανίστηκε ξαφνικά μετά από αρκετό καιρό καθως και μια ανώνυμη καταγγελία.
Η ελληνική δικαιοσύνη στα καλύτερα της. Επιβεβαιώνει πως αν διαφωνεί κανείς με το υπάρχον σύστημα τότε αυτομάτως πρέπει να διώκεται,να απομονώνεται,να τρομοκρατείται.
Άσχετα με τον πολιτικό χώρο που κινείται ο καθένας, αν η δικαιοσύνη σε μια δημοκρατία χρησιμοποιείται ως εργαλείο εκδίκησης, τότε δεν υπάρχει ούτε δικαιοσύνη ούτε δημοκρατία.
Σφυρίζοντας αδιάφορα σε μια τέτοια περίπτωση, τότε δίνουμε το δικαίωμα στο κράτος να δικάσει τον οποιοδήποτε γιατί απλά διαφωνεί μαζί του. Τότε, δεν αργεί να έρθει κι η δικιά μας σειρά.
Γιατί? "Μα γιατί έτσι φυσικά."
Κι αν ο ένοχος δεν είναι αρκετά ένοχος, όλο και κάτι θα βρούμε για να του φορτώσουμε.
Κι αναρωτιέμαι,ποιος χρησιμοποιεί τον τρόμο τελικά για να πετύχει τον σκοπό του;
Αλληλεγγύη στον Τάσο Θεοφίλου,τον άνθρωπο που δικάζεται για τις ιδέες του κι ενοχοποιείται για ένα καπέλο.
#Theofilou

Giannis OTravoltas





Κυριακή, 6 Σεπτεμβρίου 2015

Από πότε γίναμε τόσο καθίκια;


Θα σας πω μια ιστορία που δεν θα πιστέψετε πως συμβαίνει το 2015 στον πλανήτη μας.

Ζούμε σε ένα σύστημα το οποίο βάζει πάντα το κέρδος πάνω απ'τον άνθρωπο. Ας μην υποκρινόμαστε άλλο, ζούμε σ'ένα σύστημα που μετράει νούμερα, υπολογίζει κέρδη, ζυγίζει ζημιές κι εκτελεί το σχέδιο. Αν στο σχέδιο υπάρχουν νεκροί, βασανισμένοι, βιασμένοι, ψυχικά κατεστραμμένοι δεν έγινε και πολύ μεγάλο θέμα. Παράπλευρες απώλειες για να πετύχει το σχέδιο. Μόνο αυτό μετράει, το σχέδιο. 

Έτσι και στη Συρία, εφαρμόστηκε ένα φοβερά προμελετημένο σχέδιο από μια χούφτα ανθρώπων που ήθελαν δύναμη, χρήμα, εξουσία, επιρροή. Γιατί μάθαμε πως αυτά μετράνε στο καπιταλιστικό σύστημα στο οποίο μεγαλώνουμε όλοι. Και για να τα πετύχεις αυτά πρέπει να έχεις σχέδιο.

Το σχέδιο είναι να βγει το σύστημα απ'την κρίση. Για να γίνει αυτό θα πρέπει να λειτουργήσουν οι πιο κερδοφόρες και πιο ανήθικες βιομηχανίες (όπλων, διακίνησης ανθρώπων, κατασκευαστικές), να πεθάνουν κάποιοι άνθρωποι και να ανοίξει ο δρόμος για νέες αγορές. Όλα αυτά είναι δυνατόν να επιτευχθούν με μια κίνηση. Πόλεμος. 

Τα έχει πει χρόνια πριν ο Κάρολος:  

"Οι αστικές σχέσεις έγιναν πάρα πολύ στενές για να περιλάβουν τα πλούτη που δημιουργήθηκαν από αυτές. Πώς ξεπερνά η αστική τάξη τις κρίσεις; Από τη μια μεριά καταστρέφοντας αναγκαστικά μάζες από παραγωγικές δυνάμεις. Από την άλλη, κατακτώντας καινούριες αγορές και εκμεταλλευόμενη πιο βαθιά τις παλιές. Πώς λοιπόν; Προετοιμάζοντας πιο ολόπλευρες και πιο τεράστιες κρίσεις και ελαττώνοντας τα μέσα για να προλαβαίνει τις κρίσεις"



Στη Συρία αυτή τη στιγμή βγάζουν λεφτά οι βιομηχανίες όπλων. Βομβαρδιστικά, αυτοκίνητα, όπλα που παρέχονται στον ISIS από Αμερική για να σφάξουν ανθρώπους στο έδαφος της Συρίας με τις πλάτες της ΕΕ. Βρίσκεις ένα πρόσχημα και ξεκινάς τον πόλεμο. Συμβαίνει παντού, θα μπορούσε να συμβεί κι εδώ. 




Κάποιοι θα μείνουν και θα πολεμήσουν κάποιοι θα φύγουν. Αυτοί που θα φύγουν θα πρέπει να χρυσοπληρώσουν ανθρώπους που έχουν μια βάρκα και γνωριμίες για να μεταφέρουν αυτούς και την οικογένεια τους. Δεύτερο σημείο της ιστορίας που βγαίνει κέρδος.

Δεν θα φτάσουν όλοι στην Ευρώπη αφού στο δρόμο θα πρέπει να μη βυθιστούν απ'τα λιμενικά των ευρωπαϊκών χωρών, να γλυτώσουν από νάρκες, συρματοπλέγματα, δουλεμπόρους που εγκαταλείπουν τη βάρκα καθώς και την παγωμένη θάλασσα.

Όσοι φτάσουν στη στεριά θα έχουν να αντιμετωπίσουν καταστολή της αστυνομίας, ρατσιστικές επιθέσεις, στρατόπεδα συγκέντρωσης, πλιάτσικο απ'τους κατοίκους (στη Χίο προχτές κάποιοι κάτοικοι έκλεβαν τις φουσκωτές βάρκες πριν καλά καλά φτάσουν στη στεριά).
Στα στρατόπεδα συγκέντρωσης οι συνθήκες διαβίωσης είναι άθλιες και η φρούρηση των ανθρώπων γίνεται από ιδιωτικές εταιρίες security. 
Τρίτο στάδιο που υπάρχει κέρδος.


Στη συνέχεια θα σπεύσουν πολιτικοί να παίξουν με την τραγωδία των ανθρώπων, προβαλλόμενοι είτε ως φιλεύσπλαχνοι που θέλουν να τους βοηθήσουν είτε ως ρήτορες μίσους που θέλουν να τους κατηγορήσουν για όλα τα άσχημα που συμβαίνουν.



Κάποιοι θα περάσουν με πολύ κόπο στις επόμενες χώρες όπου τους περιμένει πάλι αστυνομία, στρατός, στρατόπεδα συγκέντρωσης. 

Όσοι τελικά καταφέρουν να φτάσουν σε χώρες όπως Γερμανία, Αυστρία, Φινλανδία, Σουηδία θα αποτελέσουν πρώτης τάξεως φθηνό εργατικό δυναμικό. Αυτό θα έχει σαν αποτέλεσμα οι εταιρίες που θα προσλαμβάνουν πρόσφυγες πολέμου να γίνονται πιο ανταγωνιστικές αφού θα έχουν μειώσει το κόστος παραγωγής των προϊόντων τους, αφού θα τους πληρώνουν για ένα κομμάτι ψωμί. Εξάλλου, σε κάποιον που τα έχει χάσει όλα, μπορείς να του φερθείς όπως θες, σωστά; 
Τέταρτο σημείο που βγαίνει κέρδος


Ακόμα, όταν θα τελειώσει ο πόλεμος με τους επιτιθέμενους συνήθως να νικάνε, όλα θα έχουν γίνει Γης μαδιάμ. Ερειπωμένα κτήρια, διαλυμένα δίκτυα ύδρευσης κι ηλεκτρισμού, μπάζα παντού. Για να κατοικήσει κανείς σ'αυτές τις πόλεις θα πρέπει να τις ξαναχτίσει. Τότε είναι η στιγμή που μπαίνουν στο παιχνίδι οι κατασκευαστικές ξένων συμφερόντων και κλείνουν συμφωνίες.
Πέμπτο κερδοφόρο σημείο.

Κάπως έτσι ξεκινάς έναν πόλεμο απ'το πουθενά, δημιουργείς αμέτρητους νεκρούς, αφήνεις διαλυμένους ανθρώπους ψυχολογικά και σωματικά, τους φέρνεις στην χώρα σου να δουλέψουν σαν σκλάβοι κι όσους περισσεύουν τους πετάς σε στρατόπεδα συγκέντρωσης. Στο τέλος ξαναχτίζεις τις πόλεις που κατέστρεψες με τις δικές σου κατασκευαστικές και μόλις έχεις υλοποιήσει ένα πολύ καλά καταρτισμένο και αποτελεσματικό σχέδιο. Συγχαρητήρια, απ'τα πιο καλοδουλεμένα κι έξυπνα σχέδια!

Αυτοί έχουν μετρήσει, έχουν ζυγίσει, έχουν σχεδιάσει. Εμείς γιατί είμαστε τόσο καθίκια και κάνουμε σα να μη συμβαίνει τίποτα; Πότε σταματήσαμε να μπαίνουμε στη θέση του άλλου, επειδή έχει άλλο χρώμα, άλλη θρησκεία, άλλη εθνικότητα, άλλη κουλτούρα; Μη νομίζεις πως είσαι ασφαλής επειδή μένεις στην Ελλάδα ή πως "αυτά δεν γίνονται εδώ". Να θυμάσαι, μια αφορμή χρειάζεται.

Δες τι συμβαίνει δίπλα σου, στον άνθρωπο που τον πατάει ένας άλλος άνθρωπος. Αν μπορούσες θα το σταματούσες;

Κλείνω με μια απορία που τριγυρνάει στο κεφάλι μου όλες αυτές τις μέρες παρακολουθώντας όλα αυτά που γίνονται με τους πρόσφυγες: "Ειλικρινά, από πότε σαν άνθρωποι γίναμε τόσο καθίκια;"



ΥΓ: Στον αντίποδα όλης αυτής της λαίλαπας απανθρωπιάς και εκμετάλλευσης βρίσκονται οι αλληλέγγυοι, οι εξεγερμένοι, όσοι σπεύδουν να βοηθήσουν με κάθε μέσο τους πρόσφυγες που καταφθάνουν,όσοι παίρνουν ένα τουφέκι και πάνε να πολεμήσουν στο πλευρό τους, όσοι προσπαθούν να ρίξουν κόλλα στα γρανάζια της μηχανής που υλοποιεί το παραπάνω σχέδιο αποκαλύπτοντας, ενημερώνοντας και πολλοί άλλοι ακόμα. 

Ένα πολλαπλό έγκλημα συντελείται μπροστά στα μάτια μας, στρατόπεδα συγκέντρωσης δεν υπήρχαν μόνο το 1940 του Χίτλερ , σκλαβιά δεν υπήρχε μόνο το 1780 στην Αμερική (σήμερα υπάρχουν 35.800.000 σύγχρονοι σκλάβοι στον κόσμο) και κάποιοι βγάζουν πολλά λεφτά απ'τον ανθρώπινο πόνο. Η ανοχή και η απάθεια συντηρεί αυτές τις νοσηρές καταστάσεις. Μόνο ένα πράγμα μπορεί να ανατρέψει ένα σχέδιο, ένας παράγοντας που δε μπορεί να μετρηθεί, να υπολογιστεί, να ζυγιστεί κι αυτό είναι οι άνθρωποι που ξυπνάνε και στέκονται στο πλευρό όσων υποφέρουν και φωνάζουν μαζί τους: " Φτάνει πια!"





ΥΓ1: 

Ο Κάρολος μας αφήνει με κάτι αισιόδοξο: "Τα όπλα που χρησιμοποίησε η αστική τάξη για να ανατρέψει τη φεουδαρχία στρέφονται τώρα ενάντια στην ίδια την αστική τάξη.
Ομως η αστική τάξη δε σφυρηλάτησε μονάχα τα όπλα που θα της φέρουν το θάνατο. Δημιούργησε και τους ανθρώπους που θα χειριστούν αυτά τα όπλα, τους σύγχρονους εργάτες, τους προλετάριους.
Στο βαθμό που αναπτύσσεται η αστική τάξη, δηλαδή το κεφάλαιο, στον ίδιο βαθμό αναπτύσσεται και το προλεταριάτο, η τάξη των σύγχρονων εργατών που ζουν μονάχα τόσο όσο βρίσκουν δουλειά, και που βρίσκουν τόσο δουλειά όσο η δουλειά τους αυξάνει το κεφάλαιο. Αυτοί οι εργάτες που είναι αναγκασμένοι να πουλιούνται κομματάκι κομματάκι, είναι ένα εμπόρευμα όπως κάθε άλλο εμπορικό είδος, και γι' αυτό είναι εκτεθειμένοι σε όλες τις εναλλαγές του συναγωνισμού, σε όλες τις διακυμάνσεις της αγοράς». (Μαρξ - Ενγκελς, «Διαλεχτά Εργα», «Μανιφέστο του Κομμουνιστικού Κόμματος» σελ. 26-27).
Το αναπόφευκτο της νίκης του προλεταριάτου
Οι Μαρξ και Ενγκελς στο «Κομμουνιστικό Μανιφέστο» υπογραμμίζουν επίσης: «Αντίθετα, ο σύγχρονος εργάτης, αντί ν' ανυψώνεται με την πρόοδο της βιομηχανίας, βυθίζεται όλο και πιο χαμηλά, πιο κάτω ακόμα κι από τις συνθήκες ζωής της ίδιας του της τάξης. Ο εργάτης πέφτει στην αθλιότητα και η μαζική αθλιότητα αυξάνει ακόμα πιο γρήγορα από τον πληθυσμό και τον πλούτο. Ετσι γίνεται φανερό ότι η αστική τάξη είναι ανίκανη να παραμείνει άλλο κυρίαρχη τάξη της κοινωνίας και να επιβάλει στην κοινωνία σαν ρυθμιστικό νόμο τους όρους ύπαρξης της τάξης της. Είναι ανίκανη να κυριαρχεί γιατί είναι ανίκανη να εξασφαλίσει στο σκλάβο της την ύπαρξη, ακόμα και μέσα στη σκλαβιά του, γιατί είναι υποχρεωμένη να τον ρίξει ως την κατάσταση που θα χρειάζεται να τον τρέφει αυτή αντί να τρέφεται η ίδια από αυτόν. Η κοινωνία δεν μπορεί πια να ζήσει κάτω από την κυριαρχία της αστικής τάξης, δηλαδή η ύπαρξη της αστικής τάξης δε συμβιβάζεται άλλο με την κοινωνία.
Ο ουσιαστικός όρος για την ύπαρξη και την κυριαρχία της αστικής τάξης είναι η συσσώρευση του πλούτου στα χέρια ιδιωτών, ο σχηματισμός και η αύξηση του κεφαλαίου. Η προϋπόθεση του κεφαλαίου είναι η μισθωτή εργασία. Η μισθωτή εργασία στηρίζεται αποκλειστικά στο συναγωνισμό ανάμεσα στους ίδιους τους εργάτες. Η πρόοδος της βιομηχανίας, που η αστική τάξη είναι ο άβουλος και παθητικός της φορέας, βάζει στη θέση της απομόνωσης των εργατών μέσα από το συναγωνισμό την επαναστατική τους συνένωση μέσα από την οργάνωση. Ετσι, με την ανάπτυξη της μεγάλης βιομηχανίας αφαιρείται κάτω από τα πόδια της αστικής τάξης το ίδιο το έδαφος που πάνω στη βάση του παράγει και ιδιοποιείται τα προϊόντα. Πριν από όλα, η αστική τάξη παράγει τους ίδιους τους νεκροθάφτες της. Η πτώση της και η νίκη του προλεταριάτου είναι το ίδιο αναπόφευκτα» (Μαρξ - Ενγκελς, «Διαλεχτά Εργα», «Μανιφέστο του Κομμουνιστικού Κόμματος» σελ. 33-34)."




"Φυσάει κόντρα σε ολάκερη γη, 
τ' αγρια πετούμενα δε βρίσκουν πηγή, 
δεν αντέχω της βολής τη σιγή. 
Και δω απ' τον τόπο που έζησα τη φυγή, 
ρίχνω αλάτι στη βαθιά τους πληγή, 
τάζομαι πρόσφυγας και σε καλό να μου βγει. 

Γυρνάω στον κόσμο, πουθενά δε βλέπω ξένο όπου μένω. 
Γυρνάω πίσω και από όποιον συναντήσω, μαθαίνω. 
Δίνω, παίρνω, ανασαίνω από τα χρώματα, πληθαίνω, 
από τ' αρώματα μαγεύομαι και ταξιδεύω. 
Γυρεύω για όλους μας το ίδιο όμορφο στέγαστρο, 
φτιάχνω φωτιά για όποιον θέλει κόσμο αταίριαστο. 

Για τα μάτια ενός παιδιού που ψάχνει γη, γκρεμίζω ουρανούς, 
λυτρώνω μάνες και γιους. 
Κάνω τη γλώσσα μου την πορφυρένια, ατόφιο μολύβι· 
και τη ψυχή μου ένα απέραντο από στίχους καλύβι. 
Ρίχνω το κάστρο σας, φτύνω του άστρου σας την κόχη. 
Γίνομαι αύρα αλμυρή και στερνοβρόχι.

Πάρε τα όχι και ξεκούρνιασε από αυτή τη γωνία 
που στο κουφάρι σου πετάξαν τα κλεμμένα μ'αφθονία, 
άρνησή μου στομωμένη (πυρωμένη), λύσου καημένη, 
γίνε κλωστή στην ανέμη τυλιγμένη 
να σου δώσω μια, να γυρίζεις για πάντα και πάντα 
να σου φυσάω πρίμα, κράτα μου αγάντα 
μέχρι να βρούνε απάγκιο όσοι ζουν σε φυγή. 
Καινούρια αρχή και σε καλό να τους βγει.

Σε καλό θα μου βγει κι ας τρίξουν οι σκαρμοί μου. 
Έχω μαζί μου, σ' αυτό το σάλεμα που κάνεις ψυχή μου, 
την αυταπάρνησή μου, το μαγικό ραβδί μου, 
κάνω τ' αδύνατα να ξεπερνάνε τη φωνή μου. 
Τιμή μου, λίγα μου βήματα σκίζουν τη λάσπη. 
Πάρε τα χνάρια μου αντί για χάρτη 
και στα μπαγκάζια σου μη στριμώξεις ντροπή, 
ούτε σιωπή. 

Υστερόγραφο: δε πιστεύω στη τύχη. 
Όταν τα ψέμματα πεθαίνουν, γεννιούνται ωραίοι στίχοι 
και γλυκαίνουν το μίσος στους ιχνανθρώπους 
ή τους πετάνε για πάντα μες στους πανέρημους τόπους. 
Λόγια κρυμμένα μου, θρυμματισμένα μου 
κάνατε απόσβεση σε όσα είχα μέσα μου. 
Σύξυλη η μπέσα μου μπροστά στη βρώμικη ιστορία, 
μύθος απέθαντος και ωμή αλληγορία.
Περιγελάστε με, δειλοί, ξεχάστε με, 
πλέξτε με φιτίλι και ανάψτε με· 
μέσα στην πλάνη σας ένα όνειρο ατόφιο θα εκραγεί"




Πέμπτη, 3 Σεπτεμβρίου 2015

Γιατί είσαι τόσο μαλάκας ρε Σταύρο Θεοδωράκη;



Λίγες μέρες μετά την κυκλοφορία φωτογραφιών με πνιγμένα παιδιά στο Αιγαίο, κυκλοφόρησε μια φωτογραφία του Σταύρου Θεοδωράκη στην οποία βρισκόταν κοντά σε παιδιά που κατάφεραν να επιζήσουν το δουλεμπόριο και τη θάλασσα και τους μοίραζε σωσίβια.

Σωσίβια ρε μαλάκα,σωσίβια.

Είναι σα να μοιράζεις σαπούνι και κουμπιά στους φυλακισμένους του Άουσβιτς, κέηκ με πλαστική λίμα μέσα σε φυλακισμένους, το βιβλίο "1000 διαφορετικά χόμπυ για να μη βαρεθείς μέχρι να τα εκατοστήσεις" σε μελλοθάνατους.

Η φωτογραφία είναι απ'τον περασμένο Απρίλιο αλλά αυτό δεν κάνει λιγότερο μαλάκα τον Σταύρο Θεοδωράκη.

Συμπεραίνουμε λοιπόν πως υπάρχουν 2 εκδοχές της πραγματικότητας: 
Είτε α) ο Σταύρος Θεοδωράκης είναι σκατόψυχος και κάνει κακό και σαδιστικό χιούμορ με τον πόνο του κόσμου, είτε β) ο Σταύρος Θεοδωράκης είναι αθεράπευτα ηλίθιος με IQ λοβοτομημένης πατάτας.
Φυσικά, καμία απ'τις δύο περιπτώσεις δεν τον κάνει λιγότερο μαλάκα.

Οι απόψεις του στημένου εξ'ολοκλήρου απ'τον καναλάρχη Μπόμπολα κόμμα του, συνοψίζουν την αφρόκρεμα του νεοφιλελευθερισμού λέγοντας πως θα δεχόμαστε μετανάστες μόνο αν χρειαζόμαστε εργατικά χέρια,θα διαμένουν σε συγκεκριμένο μέρος και με την ολοκλήρωση της εργασίας τους θα στέλνονται πάλι πίσω στην χώρα τους.Παλιά το έλεγαν σκλαβιά.

Με αυτό προκύπτει και μια τρίτη εκδοχή,ότι ο Σταύρος Θεοδωράκης μοιράζει τα σωσίβια γιατί μια μέρα θα στείλει τα παιδιά πίσω στην πατρίδα τους.
Και φυσικά,ούτε αυτό τον κάνει λιγότερο μαλάκα.

Αυτός εντάξει, είναι ο αχυράνθρωπος μεγαλοκαρχαριών τοποθετημένος στη θέση που είναι για να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα τους είτε με τις εκπομπές του (πχ. ξέπλυμα χροισοις αβγεις,λιμενικού) είτε με το σχηματισμό ενός κόμματος που θα πάρει ψήφους αντίδρασης στο παλιό κατεστημένο. Είναι ο Μίκυ Μάους της ελληνικής πολιτικής, ο Μάρκος Σεφερλής της κωμωδίας, ο Νίκος Ζωιδάκης της κρητικής μουσικής. Ο υπέρτατος πάτος.

Εσύ που ψηφίζεις Ποτάμι, τι πάει στραβά με'σένα;

Για επίλογο θα ήθελα να κλείσω με μια ερώτηση που πάντα στριφογυρνούσε στο μυαλό μου αλλά τώρα που είδα την φωτογραφία ήρθε ο καιρός να την κάνω: "Ειλικρινά, γιατί είσαι τόσο μαλάκας ρε Σταύρο Θεοδωράκη;"


Giannis OTravoltas




Κυριακή, 15 Μαρτίου 2015

"Όταν το διαφορετικό πρέπει να πεθάνει."


Ο Βαγγέλης Γιακουμάκης ήταν 20 χρονών όταν δολοφονήθηκε από Αίλλυναις. Οι Αίλλυναις είναι ένα κράμα βαθιά συντηρητικών, φοβικών, αδύναμων, κομπλεξικών, μνησίκακων ατόμων. 

Οι Αιλλυναις μεγάλωσαν μαθαίνοντας πως το αποδεκτό είναι αυτό που συμβαδίζει με τη θρησκεία τους, την οικογενειακή τους κατάσταση, τη δική τους νοοτροπία και μόνο. Φοβούνται το διαφορετικό, τρέμουν τους ανθρώπους που παρεκκλίνουν από τη νόρμα που τους έχουν μάθει. Επειδή κανείς δεν αντέχει να αντιλαμβάνεται πως είναι αδύναμος, οι Αίλλυναις επιλέγουν αντανακλαστικά τον τρόπο που τους κάνει να ξεχνούν το πόσο αδύναμοι είναι οι ίδιοι. Εντοπίζουν τον διαφορετικό μέσα στην κοινωνία. Στη συνέχεια, προσπαθούν με κάθε τρόπο να τον εξαφανίσουν σωματικά,πνευματικά,ψυχικά. 

Οι Αίλλυνες έχουν δικό τους θεό. Τον θεό του φόβου,του αίματος, της πατριαρχίας, του ισχυρού. Καθημερινά προσπαθούν να τον εξευμενίσουν και μια στο τόσο του προσφέρουν κάποια θυσία. 

Οι Αίλλυναις σκοτώνουν αυτόν που τους υπενθυμίζει το ποσο ανθρωπάκια είναι γιατί δεν αντέχουν να εκμηδενίζονται. Λυσσάνε,σκοτώνουν δολοφονούν κι όσο δεν αντιμετωπίζουν την ψυχολογική τους ανεπάρκεια, κινδυνεύει ο κάθε ένας που δεν ανήκει στην αρρωστημένη κοινωνία τους.

Τα παιδιά που κάνουν οι Αίλλυναις τα γαλουχούν με μπόλικα πατριαρχικά σκατά κι έτσι το παιδί μαθαίνει από μικρό πως οι άντρες δεν πρέπει να δείχνουν τα συναισθήματα τους, πρέπει να είναι σκληροί κι ότι πρέπει να εξουσιάζουν. Αν είναι γυναίκες μαθαίνουν πως πρέπει να υποτάσσονται στους άντρες, ότι προορίζονται για τεκνοποίηση και διαιώνιση του είδους καθώς κι ότι είναι ανίκανες για οτιδήποτε χωρίς την εξουσία του άντρα. 

Όποιος τολμήσει να παραβεί τη νόρμα εκτελείται με συνοπτικές διαδικασίες. Είναι εχθρός γιατί ξύνει την πληγή της ανελευθερίας και της ανεπάρκειας που έχουν οι Αίλλυναις.

Εχθρός τους είναι ο διαφορετικός, όποιος έχει άλλο χρώμα δέρματος από το δικό τους, όποιος έχει διαφορετική σεξουαλική προτίμηση από τους ίδιους, αυτός που λατρεύει άλλον θεό,εκείνος που έχει διαμορφώσει διαφορετικό αξιακό σύστημα, ο ελεύθερος άνθρωπος. Γενικά το διαφορετικό. Όταν ένα άτομο, μια ομάδα ή μια κοινωνία νιώθει την βιολογική,πολιτισμική και ιστορική της υπεροχή έναντι ενός άλλου ατόμου, ομάδας ή κοινωνίας και προσπαθεί να την επιβάλλει αυταρχικά, τότε υπάρχει ο κατάλληλος όρος που χαρακτηρίζει αυτήν την κατάσταση: φασισμός.

Η ελληνική κοινωνία είναι βαθύτατα συντηρητική κι αποτέλεσε εύφορο έδαφος για τον φασισμό που γιγαντώνεται στις μέρες μας.

 Ο Βίκτωρ Ουγκό είχε πει: "Η κοινωνία προετοιμάζει το έγκλημα. Ο εγκληματίας το διαπράττει." Το έγκλημα του Βαγγέλη Γιακουμάκη είναι συλλογικό. Τον Βαγγέλη Γιακουμάκη τον σκότωσαν όλοι οι Αιλλυναις καθώς και άτομα που δεν ανήκουν στην κοινωνία τους που όμως σιωπούν μπροστά τους μαι τους αποδέχονται.

Όση ώρα γράφω, κοιτάζω την φωτογραφια του και δε μπορώ να πάρω τα ματια μου απ'τα δικά του. Σαν εχθρός του κάθε Αίλλυνα έχω να πω μια συγγνώμη. Μια συγγνώμη για όσες φορές δεν προστατεψα αυτόν που είχε στοχοποιήσει η εκάστοτε ομάδα,μια συγγνώμη σ'αυτόν που οι πολλοί μαζεύτηκαν και αποφάσισαν πως δεν τους κάνει,επειδή δεν είναι σαν κι αυτούς.
Μια συγγνώμη σ'αυτόν που η τυφλωμένη,ξεδοντιάρα,σαπισμένη κοινωνία έκρινε πως πρέπει να υποφέρει,γιατί διαφέρει από αυτό που εκείνη ορίζει ως κανονικό.

Να χαίρεστε τον φασισμό σας Αιλλυναις,σας διαβεβαιώ πως είναι αυθεντικός κι ότι έχει ποτίσει και το τελευταίο υγρό της ύπαρξης σας.



Γιάννης ο Τραβόλτας

Πέμπτη, 5 Φεβρουαρίου 2015

Κυρία Μέρκελ, μα που είναι η μάσκα σας;



Καμία έκπληξη η στάση της γερμανικής κυβέρνησης απέναντι στην Ελλάδα. Δεν αναγνωρίζει τη βούληση του λαού, αυτό που της φωνάζεις εσύ κι εγώ 10 μέρες τώρα μέσω αντιπροσώπων.
Κι είναι πολύ λογικό μιας και η Γερμανία έχει το δικό της σχέδιο. Προσπαθεί να ανελιχθεί στην κλίμακα του πλούτου και της ισχύος δίχως συναισθηματισμούς, χωρίς να σκοτίζεται για πολιτεύματα και δημοκρατίες. Ε λοιπόν για όσους συντονίστηκαν τώρα στους δέκτες τους, καλως ήρθατε στο καπιταλιστικό σύστημα.

Το έργο που παίζεται αυτές τις μέρες έχει ξαναπαιχτεί πολλές φορές άλλοτε σαν κωμωδία,άλλοτε σαν περιπέτεια κι άλλοτε σαν θρίλερ. Ο καπιταλισμός δεν διαθέτει ηθικούς φραγμούς. Ο καπιταλισμός είναι ένα σύστημα με ξεκάθαρους στόχους. Δόξα,δύναμη,χρήμα.

Βασικό στοιχείο του καπιταλιστικού συστήματος είναι ο αποκτηνωμένος άνθρωπος. Ο εκμεταλλευτής διαμορφώνει τη στρατηγική του για να επιτύχει τον στόχο. Δεν επιτρέπει σε τίποτα να μπει ανάμεσα σ'αυτόν και τον στόχο. Δε χωρούν συναισθηματισμοί ούτε έννοιες που υπηρετούν τον Άνθρωπο όπως λόγου χάρη δημοκρατία, αξιοπρέπεια, σεβασμός. Ο εκμεταλλευόμενος πορεύεται με βάση το φόβο. Παρ'όλο που στροβιλίζεται σε μια δίνη την οποία δεν έχει επιλέξει, φοβάται να αντιταχθεί, φοβάται μη χάσει τη δουλειά του, φοβάται να κοιτάξει τον εκμεταλλευτή του κατάματα.

Θα΄ταν αστείο αν δεν ήταν θλιβερό. Είμαστε καμωμένοι απ'το ίδιο υλικό κι όμως ζούμε σα να μαστε κάτι διαφορετικό ο ένας απ'τον άλλον. Έχουμε μέσα μας τον άνθρωπο κι επιλέγουμε να ζούμε σαν κτήνη. Οι μέν κτήνη που σκοτώνουν κι οι δε κτήνη που φοβούνται. Η ύπαρξη του ενός νομιμοποιεί την ύπαρξη του άλλου. Αν ξαφνικά έπαυε ο φόβος, τότε ο τρελός χορός στην οποίον έχει μπει η ανθρωπότητα τα τελευταία 250 χρόνια θα σταματούσε και το μόνο που θα έμενε θα ήταν μια σκελετωμένη ορχήστρα με ημίψηλα καπέλα να παίζει τα ξεκούρδιστα όργανα της.

Στις κοινωνίες που έχει απομείνει κάποιος βαθμός ηθικής, ο εκμεταλλευτής εμφανίζεται με μάσκες. Στις υπόλοιπες δεν τον ενδιαφέρουν τα φτιασίδια. Το φαίνεσθαι είναι διαφορετικό όμως η ουσία παραμένει η ίδια. Το μοτίβο εκμεταλλευτής κι εκμεταλλευόμενος εξακολουθεί να υπάρχει.

Μία άλλη περίπτωση όπου η εκάστοτε εξουσία αδιαφορεί για τους καλλωπισμούς, είναι όταν αυτή βρίσκεται σε πανικό. Δεν έχει την "πολυτέλεια" να ρετουσάρει το σαπισμένο της πρόσωπο γιατί ο χρόνος είναι με το μέρος των εκμεταλλευομένων που ξυπνούν.

Ζούμε στιγμές ιστορικές με φιλοσοφικές προεκτάσεις κι έντονους συμβολισμούς. Η γερμανική κυβέρνηση λειτουργεί με τρόπο αναμενόμενο. Ο στόχος της είναι ξεκάθαρος κι ο δρόμος για να τον πετύχει επίσης. Θα σταθεί απεναντι σε κάθε λαϊκή βούληση, σε κάθε νόμιμα εκλεγμένη κυβέρνηση γιατί παραμένει πιστή στο ρόλο του εκμεταλλευτή. Δίχως μάσκες, δίχως φτιασίδια ίσως κι από επιλογή μας δείχνει το σκουληκιασμένο της πρόσωπο. Το ερώτημα είναι, εμείς τολμάμε να αντιταχθούμε τελειώνοντας τον φόβο μας;

 Ο στόχος είναι ένας, χρήμα κι εξουσία. 
Πάντα έτσι ήταν τα πράγματα, εδώ και 250 χρόνια,
απλά τώρα στον πανικό ξέχασαν να βάλουν τις μάσκες.

Όσο πιο πολλοί δουν το άσχημο πρόσωπο τους, τόσο πιο γρήγορα θα αρχίσει να τρίζει το σαθρό οικοδόμημα του καπιταλισμού.

Γιάννης ο Τραβόλτας

Τετάρτη, 10 Δεκεμβρίου 2014

Στο μυαλό είναι ο στόχος


Ρεσιτάλ σκατοψυχιάς και ημιμάθειας από Αιλλυνέζους για το ζήτημα του Νίκου Ρωμανού:

"Μα άλλα παιδάκια πεινάνε κι ο Ρωμανός κάνει απεργία πείνας"

Ο Ρωμανός ρισκάρει τη ζωή του για να αλλάξει ακριβώς αυτην την κατάσταση. Αγωνίζεται για αξιοπρέπεια κι αν ανήκεις στο ανθρώπινο είδος τότε πρέπει να ξέρεις πως ο Νίκος Ρωμανός παλεύει και για' σένα. 

"Ο ψευτοεπαναστάτης των βορείων προαστίων "

Πρώτον δε μπορεί να είναι ψεύτο-κάτι μιας κι οι πράξεις του είναι ακόλουθες της ιδεολογίας του ,άσχετα αν συμφωνούμε ή διαφωνούμε μ' αυτές. Δεύτερον, το γεγονός πως είναι κάτοικος βορείων προαστίων δεν έχει καμία σχέση αλλά εάν το θέτουμε σαν επιχείρημα μόνον προς τιμήν του μπορεί να τεθεί. Θα μπορούσε να έχει αράξει σπίτι του, να κάνει την πλουσιοπάροχη ζωούλα του και να κοιτάει την πάρτη του. Αλλά αντί αυτού επέλεξε πιο δύσκολο δρόμο απ'αυτόν του βολέματος.

"Ναι αλλά λήστεψε την τράπεζα"

Ε και; Τα λεφτά στην τράπεζα είναι ασφαλισμένα, οπότε δεν έκλεψε τα δικά σου λεφτά. Επίσης μιλάμε για την τράπεζα,ΤΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑ, η οποία έχει χρεώσει εσένα, τα παιδιά και τα εγγόνια σου μέχρι το λαιμό και θα πρέπει να δουλεύεις όλη σου τη ζωή για να την ξεπληρώσεις. Ποιός είπες πως είναι ο ληστής?

"Ο Νίκος Ρωμανός είναι ένας επικίνδυνος τρομοκράτης"

Αγόρευση εισαγγελέα στην δίκη Ρωμανού: "πρώτη φορά βλέπω ληστεία που να αφήνουν τους ομήρους ελεύθερους, κατα δε την καταδίωξη, ενώ είχαν το επάνω χέρι διαθέτοντας βαρύ οπλισμό, ούτε πυροβόλησαν αστυνομικούς που τους καταδίωκαν ούτε χρησιμοποίησαν τον όμηρο σαν ασπίδα για να διαφύγουν..." (...) "απο κανένα στοιχείο δεν προκύπτει η κατηγορία για ένταξη σε τρομοκρατική ομάδα".

"Είναι εγγονός του Νάσιουτζικ"

Εδώ έχεις δίκιο. Θα έπρεπε να τον κλείσουν φυλακή τη μέρα που γεννήθηκε.. (Άβυσσος η βλακεία του ανθρώπου)

"Τώρα θυμήθηκε τις σπουδές του?Να κάτσει στη φυλακή 15 χρόνια κι ύστερα να κάνει ότι θέλει "

Το γεγονός πως κάποιος είναι φυλακισμένος δε σημαίνει πως μετατρέπεται σε κομοδίνο η δεν ξέρω κι εγώ τι. Παραμένει άνθρωπος κι έχει δικαιώματα. Με εντυπωσιάζει το που εξαντλεις την αυστηρότητα σου Αιλλυνέζε μιας και στην κυβέρνηση και τις τράπεζες που σου έχουν κάνει συντρίμμια τη ζωή σε βλεπω να στέκεις σούζα και να λες κι ευχαριστώ.

"Να εφαρμοστει ο νομος. Μα τι να κάνουμε να αλλάξουμε τους νόμους για να σπουδάσει ο Ρωμανός; "

Ο Αθανασίου με τροποποιήσεις σε νόμους έχει βγάλει λάδι μεγαλέμπορους ναρκωτικών και μαφιόζους ενώ αντίθετα προσπαθεί να εξοντώσει οποιον διαφωνεί με το σύστημα. Οι νόμοι έχουν θεσπιστεί θεωρητικα για τα συμφέροντα του λαού. Οι τελευταίες κυβερνήσεις έχουν καταντήσει το σύνταγμα κουρελόχαρτο καταπατώντας δικαιώματα και στερώντας ελευθερίες κι εκεί όμως δεν σε είδα να ξεσήκωνεσαι και να αντιδρας με κάποιον τροπο

"Είναι αναρχικός "

Και που είναι το κακο; Οι εικόνες που έχεις για την αναρχία προέρχονται απο τα δελτία ειδήσεων τα οποία προσφέρουν μιας πρώτης τάξεως προπαγάνδα. Η αναρχία δε συνεπάγεται βία και χάος. Ψαξου και προσέγγισε το θέμα με διευρυμένη οπτική.

"Και τι μας νοιάζει εμας αν πεθάνει;"

Η σκατοψυχια ανθρώπου που δεν αγαπάει ουτε τον ίδιο του τον εαυτό. Έτσι εκτοξεύει μίσος και χολή στους γύρω.

"Ήθελε και έμπλεξε,καλά του κάνουν"

Το κράτος τα βάζει με όποιον δεν υπακούει στις εντολές του. Έτσι όταν θα έρθει αύριο για σένα που θα διαφωνησεις σε κάτι, δεν θα διστάσει να χρησιμοποιήσει τις τακτικές που εσύ σήμερα χειροκροτάς.

Με άλλες χυδαιες τοποθετήσεις δεν καταδεχομαι να καταπιαστω.

Το ζητημα του Νίκου Ρωμανού ενεργοποίησε αντανακλαστικά στον καθένα τα οποία δείχνουν πραγματα για τον καθέναν μας και κατ'επέκταση για την κοινωνία. Δυστυχώς αρκετή ημιμάθεια, μπολικη σκατοψυχια καθως και αρκετές απόψεις διαστρεβλωμενες απο την κρατική προπαγάνδα.
Στον αντίποδα οι αλληλεγγυοι που δείχνουν τον δρόμο.
Ζούμε Οργουελική διαστρέβλωση της πραγματικότητας με στόχο το μυαλό.Πάντα εκεί ήτανε ο στόχος..

Πέραν απο το πολιτικο υποβαθρο, το σημαντικό για μενα είναι να μη χαθεί μια ακόμη ανθρώπινη ζωη.
Αλληλεγγύη στο Νίκο Ρωμανό

Giannis OTravoltas